ถ่านและฟืนคนละชนิดให้กลิ่นและลักษณะไฟที่ต่างกันชัดเจน การเลือกไม้จึงเป็นการปรุงรสอย่างหนึ่ง ไม่ใช่แค่การเลือกเชื้อเพลิง
ในโลกของกาแฟ ไม่มีใครยอมรับคำว่า “เมล็ดกาแฟ” เฉย ๆ ทุกคนอยากรู้ว่าเป็นสายพันธุ์อะไร มาจากไร่ไหน คั่วระดับใด แต่ในโลกของไฟ คนส่วนใหญ่ยังซื้อ “ถ่าน” และ “ฟืน” โดยไม่ถามเลยว่าเป็นไม้อะไร
ทั้งที่ความจริงแล้ว ไม้แต่ละชนิดให้ผลลัพธ์ต่างกันมากพอที่เชฟจะสังเกตได้ทันทีจากคำแรก
เมื่อไม้ถูกความร้อน สารประกอบในเนื้อไม้โดยเฉพาะลิกนินจะสลายตัวและปล่อยโมเลกุลกลิ่นออกมา สัดส่วนของสารเหล่านี้ต่างกันไปตามชนิดไม้ ไม้ผลจึงให้กลิ่นหวานนุ่มกว่าไม้ป่าทั่วไป เพราะมีน้ำตาลตกค้างในเนื้อไม้สูงกว่า
ส่วนลักษณะของไฟ เช่น ความแรงและระยะเวลา มาจากความหนาแน่นของเนื้อไม้เป็นหลัก ไม้ยิ่งแน่นยิ่งให้ความร้อนต่อชิ้นมากและอยู่ได้นาน
ให้ควันบางและกลิ่นหวานอ่อนที่ไม่กลบวัตถุดิบ เหมาะกับอาหารที่ตัวมันเองมีรสละเอียดอยู่แล้ว
เหมาะกับ ปลาทั้งตัว หอยเชลล์ กุ้ง อกไก่ ผักย่าง และเมนูโอมากาเสะที่ต้องการให้รสชาติของวัตถุดิบเป็นพระเอก
ไม่เหมาะกับ เนื้อแดงชิ้นหนาที่ต้องการกลิ่นควันชัด เพราะกลิ่นจะเบาเกินไปจนไม่รู้สึกว่าย่างด้วยไฟ
เนื้อไม้แน่น ให้ถ่านแดงที่อยู่ได้นานโดยไม่ต้องเติมบ่อย เป็นไม้ที่ควบคุมอุณหภูมิได้ง่ายที่สุดสำหรับงานที่ต้องคุมความร้อนคงที่หลายชั่วโมง
เหมาะกับ เตาพิซซ่าที่ต้องรักษาอุณหภูมิสูงตลอดบริการ สเต๊กชิ้นหนา งานย่างช้า และร้านที่เปิดยาวโดยไม่อยากให้พนักงานคอยเลี้ยงไฟ
ในภาคเหนือของไทย กิ่งลำไยที่ตัดแต่งทุกปีมีปริมาณมหาศาลและเดิมถูกเผาทิ้งกลางแจ้ง จึงเป็นวัตถุดิบที่ทั้งดีและยั่งยืนในเวลาเดียวกัน
ให้กลิ่นหวานที่ชัดเจนที่สุดในกลุ่มไม้ผล ติดเนื้อได้ดีและอยู่ยาวหลังปรุงเสร็จ เป็นไม้ที่ใช้สร้างเอกลักษณ์ให้เมนูได้ง่าย
เหมาะกับ หมูสามชั้น ซี่โครง ไก่ทั้งตัว และงานรมควันที่ต้องการให้กลิ่นเป็นส่วนหนึ่งของรสชาติ
ข้อควรระวัง ถ้าใช้กับอาหารทะเลหรือปลา กลิ่นอาจแรงเกินจนกลบความหวานตามธรรมชาติของวัตถุดิบ
เนื้อไม้แน่นที่สุดในสี่ชนิด ให้ความร้อนสูงและฉับพลัน เหมาะกับงานที่ต้องการซีลผิวให้เกิดปฏิกิริยาเมลลาร์ดอย่างรวดเร็ว
เหมาะกับ เนื้อแดงชิ้นหนา สเต๊กที่ต้องการผิวไหม้เกรียมแต่ข้างในยังชุ่ม และการย่างไฟแรงระยะสั้น
| ไม้ | ความแรงกลิ่น | ระยะเวลาไฟ | เมนูที่เข้ากันที่สุด |
|---|---|---|---|
| ลิ้นจี่ | เบา | ปานกลาง | ปลา อาหารทะเล ผัก ไก่ส่วนอก |
| ลำไย | ปานกลาง | ยาวที่สุด | พิซซ่า สเต๊ก งานย่างช้า |
| มะม่วง | เข้ม | ปานกลาง | หมู ซี่โครง งานรมควัน |
| มะขาม | ปานกลาง | สั้นแต่แรง | เนื้อแดง ย่างไฟแรง |
การใช้ไม้คละ เพราะเมื่อไม้ในกองไม่เหมือนกัน กลิ่นและอุณหภูมิจะเปลี่ยนไปทุกครั้งที่เติม อาหารจานเดียวกันจึงออกมาไม่เหมือนกันในแต่ละรอบ ซึ่งเป็นปัญหาที่เชฟมักโทษวัตถุดิบหรือคนย่าง ทั้งที่ต้นเหตุอยู่ที่เชื้อเพลิง
วิธีที่ได้ผลที่สุดคือเลือกเมนูซิกเนเจอร์หนึ่งจาน แล้วทดลองย่างด้วยไม้สามชนิดในวันเดียวกัน ให้ทีมชิมโดยไม่บอกว่าอันไหนคืออันไหน ผลที่ได้มักชัดเจนกว่าที่ทุกคนคาดไว้มาก
ฟืนอบแห้งแยกชนิดไม้ ความชื้นต่ำกว่า 15% ตัดความยาวพอดีเตา
ต้นทุนที่แท้จริงของถ่านไม่ได้อยู่ที่ราคาต่อกิโลกรัม แต่อยู่ที่จำนวนกิโลกรัมที่ใช้จริง เวลาของพนักงาน และลูกค้าที่ไม่กลับมา
ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม่ใช่คำเปรียบเปรยเชิงกวี แต่คือตัวแปรสี่ตัวที่ตัดสินว่าไม้กองเดียวกันจะออกมาเป็นถ่านชั้นดีหรือกองขี้เถ้า